Jestem cywilem. In\u017cynierem elektronikiem. Ale w przeciwie\u0144stwie do wielu moich koleg\u00f3w po uko\u0144czeniu studi\u00f3w nie unika\u0142em s\u0142u\u017cby wojskowej. W moich czasach by\u0142a ona obowi\u0105zkowa. Nie uwa\u017ca\u0142em jej za czas stracony. Stanowi\u0142a dla mnie dwunastomiesi\u0119czn\u0105 pr\u00f3b\u0119 hartuj\u0105c\u0105 m\u00f3j charakter. Rok zdobywania odporno\u015bci na przeciwno\u015bci losu i niewygody. Rok oswajania stresu zwi\u0105zanego z obcowaniem z przedmiotami, kt\u00f3re mog\u0105 urwa\u0107 r\u0119k\u0119 albo odstrzeli\u0107 g\u0142ow\u0119.<\/p>\n
Kiedy moi koledzy odwlekali obrony prac dyplomowych, ja o \u015bwicie wybiega\u0142em ze swoj\u0105 dru\u017cyn\u0105 na porann\u0105 zapraw\u0119. Kiedy oni zdobywali za\u015bwiadczenia o niezdolno\u015bci do s\u0142u\u017cby, ja czo\u0142ga\u0142em si\u0119 z ka\u0142achem po poligonie i \u0107wiczy\u0142em „mask\u0119 w\u0142\u00f3\u017c”. Kiedy oni cierpieli na bezsenno\u015b\u0107, obawiaj\u0105c si\u0119, \u017ce do ich drzwi zapuka patrol z wezwaniem do wojska, ja pe\u0142ni\u0142em wart\u0119 przy magazynie amunicji albo dok\u0142ada\u0142em w\u0119gla do kozy ogrzewaj\u0105cej wieloosobowy namiot rozstawiony na o\u015bnie\u017conym poligonie.<\/p>\n
Jestem cywilem, ale cywilem dumnym z tego, \u017ce nie sp\u0119ka\u0142 i posmakowa\u0142 cho\u0107 odrobiny \u017co\u0142nierskiego \u017cycia. I siedz\u0119 teraz okrakiem na barykadzie oddzielaj\u0105cej te dwie wrogie armie. In\u017cynier\u00f3w i \u017co\u0142nierzy. Towarzysz\u0105 mi najzdolniejsi absolwenci wojskowych uczelni technicznych, kt\u00f3rzy – tak jak ja – rozumiej\u0105 i doceniaj\u0105 blaski i cienie s\u0142u\u017cby i pracy w obu tych \u015brodowiskach.<\/p>\n
In\u017cynier to tw\u00f3rca przekuwaj\u0105cy my\u015bl w metal, krzem i pos\u0142uszny ci\u0105g instrukcji komputerowych. Cz\u0142owiek, kt\u00f3ry musi czasem p\u00f3j\u015b\u0107 na skr\u00f3ty, czasem odkry\u0107 now\u0105 drog\u0119, poniewa\u017c post\u0119p techniczny wymaga kreatywnego kwestionowania dotychczasowego status quo.<\/p>\n
In\u017cynierowi obrzydliw\u0105 jawi si\u0119 organizacja, w kt\u00f3rej nie ma miejsca na indywidualizm i improwizacj\u0119, w kt\u00f3rej ka\u017cdy trybik powinien wykonywa\u0107 rozkazy swojego zwierzchnika zgodnie z regulaminami i instrukcjami.<\/p>\n
In\u017cynier stara si\u0119 tego nie okazywa\u0107, ale – przyznajmy to otwarcie – uwa\u017ca ludzi wykonuj\u0105cych rozkazy za bezmy\u015blne roboty przypominaj\u0105ce maszyny, kt\u00f3re on z tak\u0105 \u0142atwo\u015bci\u0105 programuje. Dla in\u017cyniera stereotypowy \u017co\u0142nierz, to cz\u0142owiek, kt\u00f3ry na polecenie dow\u00f3dcy bez zawahania pomaluje trawnik na zielono, a w dziedzinie technologii rozumie mniej od przedszkolaka. I na dodatek nie wie, czego chce. \u017b\u0105da rozwi\u0105za\u0144 prostych i skutecznych, a dla in\u017cyniera to zniewaga, bo prostota i skuteczno\u015b\u0107 przes\u0142aniaj\u0105 jego wirtuozeri\u0119 i kunszt.<\/p>\n
Co mo\u017ce s\u0105dzi\u0107 \u017co\u0142nierz o m\u0105drali, kt\u00f3ry od czasu do czasu przyje\u017cd\u017ca na poligon w koszulce z pacyfistycznym napisem albo najmodniejszej kurtce narciarskiej i lekcewa\u017c\u0105co pomrukuje, gdy nikt wok\u00f3\u0142 niego nie rozumie, co to s\u0105 atrybuty plik\u00f3w w systemie operacyjnym albo jaki typ modulacji zapewnia najwi\u0119ksz\u0105 odporno\u015b\u0107 na zak\u0142\u00f3cenia? Co mo\u017ce s\u0105dzi\u0107 o cz\u0142owieku, kt\u00f3ry boi si\u0119 wystrza\u0142u i szczyci tym, \u017ce „na wojsku to on si\u0119 nie zna, ale potrafi sprytnie unika\u0107 p\u00f3j\u015bcia w kamasze”?<\/p>\n
Naj\u0142agodniejsze okre\u015blenie takiego osobnika, jakie przychodzi na my\u015bl, to wymoczek-ignorant. Dosadniejszych nie wypada tu cytowa\u0107… To facet, kt\u00f3ry z perspektywy swojej klimatyzowanej pracowni nie jest w stanie zaproponowa\u0107 konstrukcji wspieraj\u0105cych w walce, a nie przeszkadzaj\u0105cych. Nie umie zaprojektowa\u0107 wyposa\u017cenia, kt\u00f3re „znika”, gdy jest niepotrzebne, ale zawsze pozostaje gotowe do skutecznego dzia\u0142ania.<\/p>\n
Jak zatem pogodzi\u0107 te dwa \u015bwiaty?<\/p>\n
To proste.<\/p>\n
I jednocze\u015bnie bardzo trudne.<\/p>\n
Jedyn\u0105 drog\u0105 jest szacunek i autentyczna ch\u0119\u0107 wsp\u00f3\u0142pracy.<\/strong><\/p>\n Zamiast „ja wiem lepiej, a oni niech si\u0119 doucz\u0105”, nale\u017cy jak najcz\u0119\u015bciej spotyka\u0107 si\u0119 i wsp\u00f3lnie siada\u0107 przy stole, \u017ceby merytorycznie uzgadnia\u0107, co jest wystarczaj\u0105co dobre, co i jak nale\u017cy poprawi\u0107, a co jest niewykonalne lub niewarte zachodu. Nie szuka\u0107 r\u00f3\u017cnic i dziur w ca\u0142ym, ale znajdowa\u0107 wsp\u00f3lne cele, dzi\u0119ki kt\u00f3rym nasza armia b\u0119dzie mia\u0142a lepszy sprz\u0119t, a producenci przebojow\u0105 ofert\u0119 eksportow\u0105!<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Jestem cywilem. In\u017cynierem elektronikiem. Ale w przeciwie\u0144stwie do wielu moich koleg\u00f3w po uko\u0144czeniu studi\u00f3w nie unika\u0142em s\u0142u\u017cby wojskowej. W moich czasach by\u0142a ona obowi\u0105zkowa. Nie uwa\u017ca\u0142em jej za czas stracony. Stanowi\u0142a dla mnie dwunastomiesi\u0119czn\u0105 pr\u00f3b\u0119 hartuj\u0105c\u0105 m\u00f3j charakter. Rok zdobywania odporno\u015bci na przeciwno\u015bci losu i niewygody. Rok oswajania stresu zwi\u0105zanego z obcowaniem z przedmiotami, kt\u00f3re …<\/p>\n","protected":false},"author":21,"featured_media":1681,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"single-default-ns.php","format":"standard","meta":[],"categories":[3],"tags":[379,344,361],"yoast_head":"\n