CCW to konwencja ramowa: sama ustala zasady, a konkretne zakazy zawierają protokoły, które państwa przyjmują osobno.1
Konwencja ramowa
CCW zakazuje lub ogranicza użycie broni uznanych za powodujące zbędne cierpienie walczących albo rażące cywilów bez rozróżnienia. Sama konwencja zawiera przepisy ogólne, a konkretne zakazy – dołączone protokoły, co pozwala negocjować kolejne; poprawka z 2001 roku rozszerzyła zakres na konflikty niemiędzynarodowe (w mocy od 2004 roku).1
Pięć protokołów
Protokół I – odłamki niewykrywalne promieniami rentgenowskimi (121 stron); zmieniony protokół II z 3 maja 1996 roku – miny, pułapki i inne urządzenia, jedyny wiążący instrument obejmujący improwizowane ładunki wybuchowe (107); protokół III – broń zapalająca (117); protokół IV z 1995 roku – oślepiająca broń laserowa (111); protokół V z 2003 roku – wybuchowe pozostałości wojny (99). Stan: 1 maja 2026 roku.1
Broń autonomiczna
Od 2017 roku w ramach CCW obraduje Grupa Ekspertów Rządowych ds. śmiercionośnych systemów autonomicznych; w latach 2018–2019 przyjęła 11 zasad przewodnich i potwierdziła, że prawo humanitarne stosuje się także do nich.1