W czerwcu 2025 roku Izrael i Iran przez 12 dni wymieniały ciosy: uderzenia na irańskie obiekty jądrowe i setki irańskich rakiet oraz ponad tysiąc dronów na Izrael. To lekcja o tym, jak szybko zużywają się pociski przechwytujące.1
Przebieg
Izrael rozpoczął wojnę uprzedzającym uderzeniem „Rising Lion” – ponad 200 lotów na ponad 100 celów, w tym Natanz, Isfahan i Fordo – i według doniesień obezwładnił ponad 70 irańskich zestawów przeciwlotniczych. Kilka dni później USA przeprowadziły operację „Midnight Hammer”: ponad 125 samolotów, siedem B-2 i 14 bomb penetrujących ok. 30 tys. funtów. Skutki dla programu jądrowego są sporne – autorzy szacują opóźnienie o 18–24 miesiące.1
Irańskie rakiety zabiły 28 osób (wszystkie poza jedną cywilne) i raniły ponad 3 tys. Po 12 dniach zawarto kruchy rozejm.1
Wnioski
Baterie Iron Dome, David's Sling i Arrow, wspierane przez amerykańskie THAAD, musiały być przezbrajane w „niemożliwym do utrzymania” tempie, a drogie pociski zużywano na tanie drony. Dla Polski to argument za wielowarstwową, zintegrowaną obroną (Wisła, Narew, IBCS) i za zapasami pocisków.1
Uderzenie USA
W nocy z 21 na 22 czerwca 2025 roku do wojny włączyły się USA: siedem bombowców B-2 zrzuciło 14 bomb penetrujących GBU-57 (12 na Fordo), okręt podwodny USS Georgia odpalił kilkadziesiąt pocisków Tomahawk, a w misji brało udział 125 samolotów. Irański parlament zatwierdził zamknięcie cieśniny Ormuz, zostawiając decyzję Najwyższej Radzie Bezpieczeństwa Narodowego.2