Doktryna EOD określa, czym są niewybuchy i środki wybuchowe, jakie zdolności mają saperzy i co jest priorytetem ich działań.1
Pojęcia
EOD to działania wykwalifikowanego personelu przeciw zagrożeniom ze strony materiałów wybuchowych – od wykrycia po ostateczne unieszkodliwienie, niezależnie od stanu przedmiotu – obejmujące też wybuchowe pozostałości wojny i niebezpieczne zapasy. Środki bojowe to urządzenia z materiałem wybuchowym, jądrowym, biologicznym lub chemicznym, w tym miny, amunicja i improwizowane ładunki; niewybuch to środek odpalony, zrzucony lub umieszczony, który nie wybuchł wskutek usterki.1
Zdolności i zasady
Doktryna wyróżnia pięć zdolności: rozpoznanie środków wybuchowych, oczyszczanie terenu, unieszkodliwianie amunicji konwencjonalnej, unieszkodliwianie improwizowanych ładunków i unieszkodliwianie ładunków CBRN. Zasady: ratować życie, ograniczać szkody dla zdrowia, mienia i środowiska, identyfikować i zgłaszać nowe typy środków do analizy technicznej oraz jak najszybciej przywracać swobodę ruchu – kolejność zależy od sytuacji.1