Pod Batohem w czerwcu 1652 roku armia hetmana Marcina Kalinowskiego przegrała z Kozakami i Tatarami; zginęło ok. 5 tys. żołnierzy, a rzeź jeńców nazywana jest „sarmackim Katyniem”.1
Bitwa
Po zwycięstwie pod Beresteczkiem latem 1651 roku hetman polny koronny Marcin Kalinowski próbował zatrzymać Kozaków Chmielnickiego idących do Mołdawii – Chmielnicki chciał ożenić syna Tymofieja z córką hospodara Bazylego Lupula i był w sojuszu z Chanatem Krymskim. Kalinowski miał niepełną armię, bo nie wszystkie oddziały stawiły się na wezwanie, oraz źle wybrane i ufortyfikowane pole.1
1 czerwca 1652 roku wojsko zostało okrążone, a część zbuntowała się. 2 czerwca w obozie wybuchł pożar, a szturm kozacki wdarł się do szańców; Kalinowski zginął w walce, próbując ratować syna Samuela pojmanego przez Tatarów.1
„Sarmacki Katyń”
Kozacy przez dwa dni mordowali jeńców – zginęło blisko 5 tys. żołnierzy, m.in. gen. artylerii Zygmunt Przyjemski, kasztelan Jan Odrzywolski i Marek Sobieski, brat przyszłego króla. Chmielnicki przerwał rzeź 4 czerwca. W XX wieku historycy nazwali ją „sarmackim Katyniem”.1