Unia Europejska od 2007 roku utrzymuje w gotowości dwie wielonarodowe grupy bojowe po ok. 1500 żołnierzy – i ani razu ich nie użyła. Unia planuje większe siły szybkiego rozmieszczenia – do 5 tys. żołnierzy.12
Czym są
Grupy bojowe Unii Europejskiej to wielonarodowe jednostki wojskowe wielkości batalionu, liczące zwykle około 1500 żołnierzy. Są częścią unijnych sił szybkiego reagowania na kryzysy.1
W gotowości pozostają zawsze dwie grupy, zmieniające się co sześć miesięcy. Mogą prowadzić misję przez 30 dni, a przy odpowiednim zaopatrzeniu – do 120 dni.1
Dlaczego ich nie użyto
Choć są w pełni gotowe od 2007 roku, nigdy nie zostały rozmieszczone. Unia wskazuje na brak woli politycznej, problemy z użytecznością i finansowaniem.1
Z tego powodu Kompas Strategiczny przewiduje ich gruntowną przebudowę i włączenie do sił szybkiego rozmieszczenia UE.3
Od grup bojowych do RDC
Według Biura Analiz Parlamentu Europejskiego główne przyczyny nieużycia grup to brak woli politycznej i solidarności finansowej: rozmieszczenie wymaga jednomyślnej decyzji Rady, a zasada „koszty ponosi ten, kto je generuje” skłaniała państwa wystawiające grupy do sprzeciwu.2
Kompas Strategiczny z marca 2022 roku przewidział Zdolność Szybkiego Rozmieszczenia (RDC): modułowe siły do 5 tys. żołnierzy z komponentem lądowym, powietrznym i morskim, z 12-miesięcznymi dyżurami i pełną gotowością w 2025 roku – zob. Strategiczny kompas UE i Wyszehradzka Grupa Bojowa.2