Strategia z 2003 roku była pierwszą, którą zatwierdził Prezydent, i pierwszą, która ujęła bezpieczeństwo całościowo – zewnętrzne i wewnętrzne, wojskowe i cywilne. Powstała po atakach z 11 września 2001 roku.12
Treść
Prace zaczęto w MON, przejęło je MSZ; w 2002 roku premier powołał zespół. Strategia po raz pierwszy obejmowała bezpieczeństwo zewnętrzne i wewnętrzne, militarne i cywilne, w kontekście terroryzmu i proliferacji po 11 września. Od tej strategii rząd przygotowuje dokument, a Prezydent go zatwierdza.12
Ocena
Koziej wytykał brak określenia interesów narodowych, nadrzędnego celu strategicznego i opisu systemu bezpieczeństwa; Balcerowicz – że rzeczywistość szybko zweryfikowała ocenę zagrożeń, a dokument nie kierował decyzjami o udziale w wojnach w Iraku i Afganistanie, choć podpis prezydenta nadał mu właściwą rangę.23
Omówienie: S. Koziej, Strategie bezpieczeństwa narodowego RP z 2003 i 2007 roku; urzędowej wersji pełnego tekstu online nie ustaliliśmy.2