Po wojnie w Zatoce Perskiej ONZ przez dwanaście lat pilnowała strefy zdemilitaryzowanej na granicy Iraku i Kuwejtu. W misji obserwacyjnej UNIKOM służyli także Polacy.3
Misja
W misji obserwacyjnej ONZ na granicy Iraku i Kuwejtu (UNIKOM) służyło 73 polskich żołnierzy; misja działała do 16 marca 2003 roku.1
Misję ustanowiono na podstawie rezolucji RB ONZ 687 z 3 kwietnia 1991 roku.1
Dane ONZ
Według ONZ misja działała od kwietnia 1991 do października 2003 roku (polskie opracowanie podaje jako koniec 16 marca 2003 roku). Największy stan – 1187 osób, w tym 254 obserwatorów – osiągnęła 28 lutego 1995 roku; zginęło 18 osób, w tym 8 wojskowych. Koszt wyniósł ok. 600 mln USD; od listopada 1993 roku dwie trzecie pokrywał Kuwejt.21
Mandat
Rezolucja 689 z 9 kwietnia 1991 roku ustanowiła misję – początkowo 300 obserwatorów, bez określonego terminu – do monitorowania strefy zdemilitaryzowanej i drogi wodnej Chaur Abd Allah. Rezolucja 806 (1993) pozwoliła reagować fizycznie na drobne naruszenia i podniosła limit do 3645 osób, w tym trzech batalionów zmechanizowanych.4
17 marca 2003 roku, przed inwazją na Irak, sekretarz generalny zawiesił działania i wycofał większość personelu; misję zamknięto 6 października 2003 roku. To wyjaśnia różnicę dat: polskie opracowanie podaje koniec 16 marca 2003 roku.41
Misja w liczbach
UNIKOM działała od kwietnia 1991 do października 2003 roku, z kwaterą główną w Umm Kasr. Największą liczebność – 1187 osób, w tym 254 obserwatorów wojskowych – osiągnęła w lutym 1995 roku. Personel wystawiło 35 państw, wśród nich Polska; zginęło 18 osób, a koszt do połowy 2003 roku wyniósł ok. 600 mln USD.3