W Kambodży na początku lat 90. ONZ przejęła tymczasowo część zadań administracji – w szczycie z niemal 16 tys. żołnierzy. Polska jednostka zaopatrywała tysiące żołnierzy ONZ w wodę, żywność i paliwo.31
Misja
Od 1992 roku polska jednostka logistyczno-inżynieryjna, współpracująca z kontyngentem kanadyjskim, zapewniała w Kambodży transport i zaopatrzenie (woda, żywność, paliwo) dla ok. 10 tys. żołnierzy ONZ, budowała i naprawiała drogi i mosty oraz obsługiwała centralne magazyny.1
Podstawą była rezolucja RB ONZ 745 z 28 lutego 1992 roku, a wcześniej porozumienie paryskie z 23 października 1991 roku; misja działała od lutego 1992 do września 1993 roku. Polski Kontyngent Wojskowy liczył etatowo 718 żołnierzy. I zmiana służyła od połowy lipca 1992 do stycznia 1993 roku; II zmiana (624 żołnierzy i pracowników cywilnych) wyleciała z Balic 13 i 20 stycznia 1993 roku, a koniec jej służby planowano na listopad 1993 roku. Grupa inżynieryjna liczyła 225 osób.132
Misja w liczbach
Tymczasowa Administracja ONZ w Kambodży działała od lutego 1992 do września 1993 roku, z kwaterą główną w Phnom Penh. W szczycie, w czerwcu 1993 roku, liczyła 15 991 żołnierzy i 3359 policjantów cywilnych z 45 państw. Zginęły 82 osoby, a koszt misji wyniósł 1,6 mld USD.3