AJP-4 to doktryna NATO o logistyce – o tym, jak dostarczyć wojskom paliwo, amunicję, części i usługi w pokoju, kryzysie i wojnie. Najnowsze wydanie C ogłoszono 22 sierpnia 2025 roku.1
Definicja i zasady
Logistyka to planowanie, przygotowanie, koordynacja i realizacja zaopatrzenia, ruchu, obsługi technicznej i usług, z wykorzystaniem zasobów wojskowych, cywilnych i komercyjnych (pkt 4.1).1
Siedem zasad: prymat wymagań operacyjnych, jedność wysiłku, elastyczność, zapewnienie dostaw, ekonomia wysiłku, zgodność odpowiedzialności z uprawnieniami oraz widoczność i przejrzystość (pkt 4.2–4.8).1
Odpowiedzialność i sieci
Państwa odpowiadają przede wszystkim za wsparcie własnych sił, ale w operacjach NATO preferowane jest podejście zbiorowe. Sieć wsparcia logistycznego (JLSN) łączy węzły w rejonie operacji, a sieć wzmocnienia i podtrzymania (RSN) przygotowuje się w czasie pokoju i uruchamia w kryzysie lub konflikcie.1
W wydaniu C wsparcie medyczne, infrastruktura, HNS i kontraktowanie są odrębnymi funkcjami zabezpieczenia, opisanymi w osobnych rozdziałach i doktrynach – zob. AJP-4.3.1
Zabezpieczenie: zasady planowania i odpowiedzialność
Streszczenie MoD UK przedstawia AJP-4 jako kluczową doktrynę zabezpieczenia (sustainment) i wymienia pięć zasad jego planowania: responsywność, niezawodność, podejście zbiorowe, jedność wysiłku oraz uczciwość i etykę (w tym przeciwdziałanie korupcji). To inna lista niż siedem zasad logistyki z samej doktryny – dotyczy planowania zabezpieczenia, nie logistyki jako funkcji.21
Zabezpieczenie pozostaje ostatecznie odpowiedzialnością narodową: państwa odpowiadają za zdrowie swoich żołnierzy i ponoszą własne koszty; o kwalifikowaniu wydatków do wspólnego finansowania decyduje Rada Północnoatlantycka, a agencje takie jak NSPA mogą zapewniać zdolności przez istniejące kontrakty.2