Gdy wojska sojusznicze przyjeżdżają do Polski, potrzebują dróg, paliwa, noclegów i ochrony. Taką pomoc doktryna NATO nazywa wsparciem przez państwo-gospodarza (HNS) – cywilnym i wojskowym, w czasie pokoju, kryzysu i wojny.1
Definicje
HNS to cywilna i wojskowa pomoc udzielana przez państwo-gospodarza siłom NATO i innym siłom w czasie pokoju, kryzysu i wojny (AJP-4.3, pkt 1.2).1
Państwo-gospodarz (host nation) na podstawie porozumienia przyjmuje siły lub materiały, pozwala rozmieścić na swoim terytorium struktury NATO albo udziela im wsparcia. Państwo wysyłające (sending nation) rozmieszcza siły i występuje o wsparcie.1
Polska ustawa definiuje HNS szeroko: obejmuje ono m.in. dostawy materiałów, dostęp do infrastruktury, usługi (w tym ochronę rejonu działań) oraz wsparcie administracyjne i prawne (art. 23a).2
Obszary wsparcia
Doktryna wymienia m.in.: wsparcie medyczne (ewakuacja, leczenie szpitalne, logistyka medyczna), infrastrukturę i główne drogi zaopatrzenia (porty, mosty, drogi, kolej, drogi wodne), ruch wojsk zsynchronizowany z HNS (w tym tranzyt i przekraczanie granic), ochronę sił, ochronę środowiska, a także obronę przed bronią CBRN, inżynierię wojskową, widmo radiowe i bezpieczeństwo materiałów wybuchowych. Do tego zaopatrzenie wszystkich klas, zakwaterowanie i codzienne utrzymanie żołnierzy.1
HNS a odporność
NATO zalicza wsparcie cywilne dla operacji wojskowych, w tym HNS, do zadań przygotowania cywilnego państw; wymagania odporności z 2026 roku wprost wymieniają HNS wśród „efektów cywilnych” dla planów wojskowych NATO.34