11 czerwca 1694 roku pod Hodowem ok. 400 jeźdźców odparło tatarski zagon. Liczebność Tatarów w źródłach waha się od 30 do 70 tys. – i rosła wraz z dworską propagandą.1
Starcie
Zagon Tatarów nogajskich z Budżaku miał zaopatrzyć Kamieniec Podolski i odciągnąć siły polskie; trwał od 8 do 11 czerwca. Jazdę z Okopów Świętej Trójcy prowadził Konstanty Zahorowski; dowództwo strategiczne sprawował hetman Stanisław Jan Jabłonowski. Polacy wycofali się do wsi Hodów i bronili się przez kilka godzin, aż Tatarzy odstąpili; dzieje.pl wspomina o pomocy miejscowej ludności.12
Liczby i propaganda
Zbigniew Hundert (Zamek Królewski w Warszawie) pokazuje, jak rosła liczba przeciwników: pierwsze relacje mówiły o 30 tys., kolejne o 40 tys., aż utrwaliła się dworska formuła „400 przeciw 40 tysiącom”; napis na obelisku ufundowanym przez Jana III w 1695 roku podaje 70 tys. i brak strat własnych, a datę – 5 czerwca. Dzieje.pl powtarza wersję 40 tys. (stosunek ok. 1:100).12
Według Hunderta jedna z relacji podaje ok. 13 poległych po stronie polskiej, a późniejsze wspomnienia o 4 tys. zabitych Tatarów nie są wiarygodne. Dwór wykorzystywał zwycięstwo w kampanii sejmikowej 1695 roku – porównując obrońców do Spartan pod Termopilami – choć z niewielkim skutkiem.1