Stefan Czarniecki był jednym z wodzów wojny ze Szwecją: wygrał pod Warką w 1656 roku i dowodził wyprawą do Danii. Hetmanem polnym koronnym został na miesiąc przed śmiercią, w 1665 roku.1
Droga wojskowa
Urodził się w 1599 roku w Czarncy pod Włoszczową w szlacheckiej rodzinie herbu Łodzia. Służbę zaczynał wśród lisowczyków, walczył w wojnie ze Szwecją (1626–1629), w wojnie smoleńskiej (1633–1634), z Tatarami (1644–1645) i w powstaniu Chmielnickiego, m.in. pod Beresteczkiem.1
Potop
W czasie potopu (1655–1660) prowadził przeciw Szwedom wojnę podjazdową. Pod Gołębiem (1656) przegrał – Szwedzi pokonywali go, gdy zmuszali do walnej bitwy – ale 7 kwietnia 1656 roku rozbił ich pod Warką. W 1658 roku dowodził wyprawą przeciw Danii.12
Pod Połonką w 1660 roku, z 13-tysięcznym zgrupowaniem razem z hetmanem wielkim litewskim Pawłem Sapiehą, rozbił blisko dwukrotnie liczniejsze wojska rosyjskie Iwana Chowańskiego. Zob. też obrona Jasnej Góry.2
Hetman
Na miesiąc przed śmiercią w 1665 roku król mianował go hetmanem polnym koronnym. Zmarł od ran odniesionych podczas tłumienia rewolt na Ukrainie; pochowano go w kościele w rodzinnej Czarncy.1