W czasie potopu szwedzkiego klasztor paulinów na Jasnej Górze przez 40 dni – od 18 listopada do nocy z 26 na 27 grudnia 1655 roku – opierał się oblężeniu. Obroną kierował przeor o. Augustyn Kordecki, którego relacja posłużyła potem Sienkiewiczowi w „Potopie”.12
Oblężenie
Szwedzi oblegali Jasną Górę 40 dni i odstąpili w nocy z 26 na 27 grudnia 1655 roku. Obrońców było wielokrotnie mniej; według dzieje.pl atakowały oddziały „drugiej kategorii” z doskonałym dowódcą, ale zbyt słabą artylerią.21
Kordecki ukrył cudowny obraz, a w kaplicy umieścił kopię. Jego list do Karola X Gustawa z propozycją kapitulacji historyk Idzi Panic uważa za grę na zwłokę.1
Przeor Kordecki
Urodził się 16 listopada 1603 roku w Iwanowicach pod Kaliszem jako Klemens; do paulinów wstąpił w 1633 roku. Był przeorem lub podprzeorem w kilku klasztorach, a do śmierci prowincjałem zakonu. Po oblężeniu odmówił dożywotniego przeorstwa i biskupstwa proponowanych przez króla. Zmarł 20 marca 1673 roku w Wieruszowie; pochowano go w kryptach Jasnej Góry.1
Pamięć
Diariusz Kordeckiego („Nowa Gigantomachia”) posłużył Sienkiewiczowi w „Potopie”. Zob. też Stefan Czarniecki – jeden z wodzów wojny ze Szwecją.21