26 maja 1831 roku pod Ostrołęką armia polska gen. Jana Skrzyneckiego stoczyła nad Narwią krwawą bitwę z wojskami rosyjskimi; zginęło lub zostało rannych ponad 6 tys. polskich żołnierzy.1
Przebieg
Bitwa zamykała nieudaną wyprawę przeciw rosyjskiej gwardii. Walki zaczęły się ok. 6 rano na lewym brzegu Narwi, a ok. 10 przeniosły się na prawy; najcięższe toczyły się o most. Rosyjska artyleria – według relacji gen. Macieja Rybińskiego ponad 70 dział – ostrzeliwała polskie pozycje z lewego brzegu. Wysłana pod most bateria konna płk. Józefa Bema musiała się wycofać pod ogniem; kontratak Ignacego Prądzyńskiego na krótko ustabilizował sytuację.1
Walki batalionów trwały do zmroku, a polskim bateriom brakowało amunicji. W nocy obie strony zeszły z pola; Polacy wycofali się przez Omulew ku Pułtuskowi i Pradze. Zginęli m.in. generałowie Kicki i Kamieński (w relacji: Kamiński).1
Straty i oceny
Rybiński pisze o stratach do 6 tys. po każdej stronie; przypis wydawcy podaje 194 oficerów i 6224 żołnierzy polskich i ok. 5 tys. rosyjskich. Defence24 szacuje straty polskie na 6–7 tys. i ocenia, że Rosjanie odzyskali wtedy inicjatywę. Rybiński – uczestnik bitwy – obwiniał Skrzyneckiego o niezdecydowanie.12
Miasto straciło ponad połowę domów, zniszczone zostały ratusz i kościoły; w 1847 roku władze rosyjskie wzniosły na polu bitwy pomnik zwycięstwa nad „buntownikami”.3