25 lutego 1831 roku na polach Grochowa pod Warszawą wojsko polskie przez cały dzień odpierało liczniejszą armię rosyjską feldmarszałka Iwana Dybicza. Bitwa była jedną z najkrwawszych w powstaniu listopadowym, ale zatrzymała Rosjan: nie zdobyli Warszawy z marszu.123
Bitwa
Bitwę stoczono na polach Grochowa na warszawskiej Pradze, o olchowy lasek – Olszynkę. Przez cały dzień oddziały polskie odpierały natarcia liczniejszej armii rosyjskiej feldmarszałka Iwana Dybicza. W walce poległ gen. Franciszek Żymirski, dowódca 2 Dywizji Piechoty.132
Straty były ogromne: dzieje.pl podaje w jednym miejscu ponad 7 tys., w innym ok. 7 tys. poległych Polaków, a Rosjan – ponad 9 tys. Armia rosyjska nie zdołała zdobyć Warszawy z marszu.123
Na tle kampanii 1831 roku
Olszynkę poprzedziły zwycięstwa gen. Józefa Dwernickiego pod Stoczkiem (14 lutego) i starcia pod Dobrem i Kałuszynem (17 lutego). Dzień po bitwie, 26 lutego, naczelnym wodzem mianowano gen. Jana Skrzyneckiego. Wiosną przyszły zwycięstwa pod Wawrem i Dębem Wielkim (31 marca) oraz Iganiami (10 kwietnia), a 26 maja klęska pod Ostrołęką.2
6 września Rosjanie Iwana Paskiewicza zaczęli szturm Warszawy od Woli, gdzie zginął gen. Józef Sowiński; 8 września Warszawa skapitulowała, a 21 października upadła Twierdza Zamość – ostatni punkt oporu. Zob. powstanie listopadowe.2