Józef Dowbor-Muśnicki, generał z armii rosyjskiej, w latach 1917–1918 dowodził I Korpusem Polskim w Rosji, a w 1919 roku – powstaniem wielkopolskim, z którego zbudował ok. 100-tysięczną armię.1
Armia rosyjska
Ukończył trzy uczelnie wojskowe w Petersburgu. W armii rosyjskiej walczył m.in. w wojnie rosyjsko-japońskiej, a w I wojnie światowej dowodził w kilku zwycięskich bitwach i był kilkakrotnie ranny; otrzymał m.in. brytyjski Order Łaźni i rosyjską Złotą Szablę.1
I Korpus Polski
23 sierpnia 1917 roku został organizatorem i dowódcą I Korpusu Polskiego w Rosji – tzw. dowborczyków. W 1918 roku, pod naciskiem Niemców i bolszewików, korpus zdemobilizowano, a jego kasę przekazano władzom odrodzonej Rzeczypospolitej. W korpusie służył m.in. późniejszy gen. Władysław Anders.12
Armia Wielkopolska
15 stycznia 1919 roku Piłsudski powierzył mu dowództwo powstania wielkopolskiego. W ciągu trzech miesięcy zorganizował armię liczącą ok. 100 tys. żołnierzy, z lotnictwem, wytwórniami amunicji i szpitalami wojskowymi; 19 marca otrzymał najwyższy stopień generalski. Potem nadzorował przejmowanie od Niemców miast przyznanych Polsce traktatami.1
Po śmierci żony odszedł ze służby i zamieszkał w majątku Lusowo. Zmarł 26 października 1937 roku; jego pogrzeb w Lusowie stał się patriotyczną manifestacją.1