Konstytucja mówi, po co Polsce wojsko, kto nim kieruje i kto decyduje o wojnie. Na tych kilku artykułach opiera się całe prawo obronne.1
Siły Zbrojne
Art. 26: Siły Zbrojne służą ochronie niepodległości państwa i niepodzielności jego terytorium oraz zapewnieniu bezpieczeństwa i nienaruszalności granic; zachowują neutralność w sprawach politycznych i podlegają cywilnej i demokratycznej kontroli.1
Art. 85: obowiązkiem obywatela jest obrona Ojczyzny; zakres obowiązku służby wojskowej określa ustawa, a obywatel, któremu przekonania religijne lub moralne nie pozwalają na służbę, może zostać zobowiązany do służby zastępczej.1
Kto decyduje
Art. 134: Prezydent jest najwyższym zwierzchnikiem Sił Zbrojnych; w czasie pokoju sprawuje zwierzchnictwo za pośrednictwem Ministra Obrony Narodowej. Mianuje Szefa Sztabu Generalnego i dowódców rodzajów Sił Zbrojnych, a na czas wojny – na wniosek Prezesa Rady Ministrów – Naczelnego Dowódcę. Organem doradczym Prezydenta jest Rada Bezpieczeństwa Narodowego (art. 135). Szerzej: Prezydent RP a obronność.1
Art. 116: o stanie wojny i zawarciu pokoju decyduje Sejm, a gdy nie może się zebrać – Prezydent. Art. 117: zasady użycia Sił Zbrojnych poza granicami określa ratyfikowana umowa lub ustawa.1
Stany nadzwyczajne
Art. 228–234 przewidują trzy stany nadzwyczajne: wojenny, wyjątkowy i klęski żywiołowej. Stan wojenny wprowadza Prezydent na wniosek Rady Ministrów w razie zewnętrznego zagrożenia państwa, zbrojnej napaści lub gdy z umowy międzynarodowej wynika zobowiązanie do wspólnej obrony – zob. stany nadzwyczajne.1