Sztab Generalny planuje, jak Polska ma się bronić, i kieruje przygotowaniem wojska. Jego historia zaczyna się jesienią 1918 roku, jeszcze przed odzyskaniem niepodległości. Dziś jest częścią Ministerstwa Obrony Narodowej, a jego szefa mianuje Prezydent.321
Szef Sztabu Generalnego
Konstytucja stanowi, że Prezydent mianuje Szefa Sztabu Generalnego na czas określony.1
Według ustawy o obronie Ojczyzny Szef Sztabu Generalnego Wojska Polskiego jest organem pomocniczym Prezydenta w zakresie kierowania obroną państwa.4
Sztab w ministerstwie
Sztab Generalny wchodzi w skład Ministerstwa Obrony Narodowej, a jego szef należy do osób, przez które minister kieruje ministerstwem.2
Zakres jego roli zmieniały kolejne reformy dowodzenia; w 2019 roku Prezydent pisał, że od około roku Sztab ponownie pełni funkcję organu wyższego dowodzenia, obok planowania strategicznego.3
Od 1918 roku
25 października 1918 roku Rada Regencyjna utworzyła stanowisko Szefa Sztabu Wojsk Polskich; trzy dni później objął je gen. Tadeusz Rozwadowski. Rocznica jest dziś świętem Sztabu Generalnego.3
22 grudnia 1928 roku Józef Piłsudski jako minister spraw wojskowych przemianował Sztab Generalny na Sztab Główny, nawiązując do armii Księstwa Warszawskiego i Królestwa Kongresowego. Po wybuchu wojny powstał Sztab Naczelnego Wodza – najwyższy organ dowodzenia Polskich Sił Zbrojnych we Francji i Wielkiej Brytanii. Wywiadem w II RP kierował Oddział II.3
8 sierpnia 1944 roku w Lublinie zaczęto formować Sztab Główny przy Naczelnym Dowództwie Wojska Polskiego, a 10 lipca 1945 roku przeorganizowano go na czas pokoju jako Sztab Generalny Wojska Polskiego – pod tą nazwą działa nieprzerwanie.3