Od 4 kwietnia 2016 roku w Polsce nie ma odrębnej prokuratury wojskowej. Przestępstwa żołnierzy ścigają wyspecjalizowane komórki prokuratury powszechnej – z Departamentem do Spraw Wojskowych w Prokuraturze Krajowej i zastępcą Prokuratora Generalnego do spraw wojskowych.1
Struktura
Wojskowe jednostki organizacyjne prokuratury przestały istnieć 4 kwietnia 2016 roku. Zastąpiły je Departament do Spraw Wojskowych w Prokuraturze Krajowej, wydziały do spraw wojskowych w prokuraturach okręgowych i działy do spraw wojskowych w prokuraturach rejonowych.1
W Prokuraturze Krajowej działa Zastępca Prokuratora Generalnego do Spraw Wojskowych; jego kandydaturę Prokurator Generalny uzgadnia z Ministrem Obrony Narodowej.1
Zadania
Wydziały w prokuraturach okręgowych prowadzą postępowania przygotowawcze, także w sprawach należących do wojskowych sądów okręgowych, oskarżają przed sądem i nadzorują działy rejonowe. Działy rejonowe prowadzą sprawy należące do wojskowych sądów garnizonowych.1
Pierwszeństwo w obsadzie tych komórek mieli prokuratorzy będący żołnierzami zawodowymi lub oficerami rezerwy.1
Dlaczego zmieniono
Prokuratura Krajowa uzasadniała reformę spadkiem liczby spraw po uzawodowieniu armii: w 2011 roku na prokuratora wojskowego przypadało średnio 13,6 sprawy rocznie, a w powszechnej prokuraturze rejonowej – 265,8.1
Przed reformą
Przed reformą 114 śledczych pracowało w Naczelnej Prokuraturze Wojskowej, dwóch wojskowych prokuraturach okręgowych (Warszawa, Poznań) i ośmiu garnizonowych. Po zmianie prokuratorzy wojskowi podlegają prokuraturze powszechnej i mogą prowadzić także sprawy cywilne. Tradycje wojskowego oskarżyciela sięgają profosa z „Artykułów wszemu rycerstwu” Stefana Batorego z 1581 roku.2