Roman Dmowski, przywódca Narodowej Demokracji, wywalczył sprawę polską u mocarstw zachodnich: kierował Komitetem Narodowym Polskim, uznanym przez Ententę, i 28 czerwca 1919 roku podpisał traktat wersalski.1
Polityk
Urodził się 9 sierpnia 1864 roku. Był posłem do II i III Dumy rosyjskiej (1907–1909). 25 listopada 1914 roku wszedł do Komitetu Narodowego Polskiego założonego w Warszawie, o orientacji prorosyjskiej.12
Komitet Narodowy Polski
15 sierpnia 1917 roku stanął na czele Komitetu Narodowego Polskiego w Lozannie; 20 września 1917 roku rząd Francji uznał KNP za oficjalne przedstawicielstwo Polski, a w kolejnych miesiącach – Wielka Brytania, Włochy i USA. Pod patronatem Narodowej Demokracji i KNP formowano we Francji Armię Polską, przerzuconą do kraju w 1919 roku.134
Wersal i II RP
Na konferencji pokojowej w Paryżu reprezentował Polskę razem z Paderewskim; 28 czerwca 1919 roku podpisał traktat wersalski, a 10 września 1919 roku – traktat z Austrią w Saint-Germain. W latach 1919–1922 był posłem (wybranym zaocznie), w 1920 roku wszedł do Rady Obrony Państwa, a w 1923 roku był ministrem spraw zagranicznych w rządzie Witosa.21
Po przewrocie majowym w 1926 roku założył pozaparlamentarny Obóz Wielkiej Polski. Zmarł 2 stycznia 1939 roku w Drozdowie pod Łomżą; pochowano go na Cmentarzu Bródnowskim w Warszawie.2