Pod Szackiem i Wytycznem pod koniec września 1939 roku zgrupowanie Korpusu Ochrony Pogranicza gen. Wilhelma Orlika-Rückemanna stoczyło ostatnie walki regularnego Wojska Polskiego z Armią Czerwoną.1
Marsz zgrupowania
Po agresji sowieckiej gen. Orlik-Rückemann zebrał część batalionów KOP i oddziałów rezerwowych i ruszył na zachód, ku walczącej jeszcze SGO „Polesie”. Większość żołnierzy KOP przesunięto wcześniej przeciw Niemcom, więc oddziały wschodnie były osłabione. Długość marszu źródła podają różnie: IPN – ok. 300 km w ciągu dwóch tygodni, dzieje.pl – ok. 400 km.21
28 września pod Szackiem żołnierze KOP odparli atak czołgów sowieckich – według dzieje.pl zniszczyli co najmniej kilkanaście czołgów 411 batalionu pancernego – i zajęli miasto; 29 września przebili się w stronę Bugu.21
Wytyczno i rozwiązanie
1 października pod Wytycznem zgrupowanie zadało wojskom sowieckim poważne straty; była to ostatnia bitwa w obronie Kresów Wschodnich. Tego dnia, ok. 30 km na zachód od Bugu, zgrupowanie rozwiązano; część żołnierzy próbowała dotrzeć do Rumunii lub na Litwę.12
Według relacji miejscowych i ocalałych po walkach zaginęło 200–400 wziętych do niewoli żołnierzy KOP, policjantów, leśników i marynarzy Flotylli Pińskiej; część miała zostać rozstrzelana przez czerwonoarmistów. Na cmentarzu wojennym w Wytycznie stoi pomnik z napisem „Wytyczno, Kozielsk, Starobielsk, Ostaszków, Katyń”; wielu poległych nie odnaleziono.1