17 września 1939 roku pierwszy opór Armii Czerwonej stawiły strażnice Korpusu Ochrony Pogranicza. Zgrupowanie gen. Wilhelma Orlika-Rückemanna wygrało jeszcze starcia pod Szackiem, a 1 października pod Wytycznem, bez amunicji, zostało rozwiązane.21
Walki
Mobilizacja osłabiła KOP, a wielu rezerwistów było niedoświadczonych. Przeciw Niemcom żołnierze KOP walczyli m.in. pod Wizną, Węgierską Górką i na Helu; 17 września na strażnicach, w schronach pod Tynnem, w obronie Wilna i Grodna – przeciw Sowietom.2
Zgrupowanie gen. Wilhelma Orlika-Rückemanna wygrało starcia pod Szackiem, ale nie zdołało pokonać przeciwnika; 1 października pod Wytycznem, po całodniowym boju i bez amunicji, dowódca zwolnił żołnierzy z przysięgi i rozwiązał ok. 3-tysięczne zgrupowanie. Większość żołnierzy KOP wziętych do sowieckiej niewoli zamordowano w 1940 roku.21
Cała historia formacji
Powstanie, organizację i służbę KOP w latach 1924–1939 opisuje karta Korpus Ochrony Pogranicza.