Druga koncepcja strategiczna NATO, zatwierdzona 3 grudnia 1952 roku, dostosowała plany Sojuszu do przyjęcia Grecji i Turcji oraz do budowy zintegrowanego dowództwa wojskowego. Przez dziesięciolecia była niejawna.132
Treść
MC 3/5 utrzymywała zasady DC 6/1, dostosowując je do nowych członków – Grecji i Turcji – i do zmian organizacyjnych. Według bpb wprowadzała zintegrowane dowództwo z SHAPE i SACLANT i likwidowała regionalne grupy planowania, z wyjątkiem północnoamerykańskiej.132
Tło stanowiły wojna koreańska i obawa przed sowieckim atakiem w Europie; plany obrony konwencjonalnej oceniano jako zbyt ambitne.3
Towarzysząca wytyczna MC 14/1 (9 grudnia 1952 roku) wydłużała planowanie do 1956 roku. W 1954 roku dokument MC 48 przesunął planowanie w stronę broni jądrowej – zakładał jej użycie od początku obrony.1
Tekst
Teksty koncepcji strategicznych NATO, także odtajnionych dokumentów z okresu zimnej wojny, publikuje strona NATO; przegląd wszystkich koncepcji: Koncepcje strategiczne NATO 1950–2010.2