Zanim NATO zaczęło publikować swoje strategie, przez czterdzieści lat były one tajne. Od pierwszej koncepcji z 1950 roku przez „zmasowany odwet” i „elastyczne reagowanie” po pierwszą jawną koncepcję z 1991 roku widać, jak Sojusz dostosowywał się do zimnej wojny i jej końca.12
Okres zimnej wojny
Pierwsza koncepcja (DC 6/1) z początku 1950 roku planowała odstraszanie, a gdyby zawiodło – obronę; ustanawiała pięć regionalnych grup planowania. Państwa Europy Zachodniej miały dostarczać większość wojsk w swoim regionie, USA – zabezpieczać szlaki morskie, a amerykańskie lotnictwo strategiczne, także jądrowe, wspierać odstraszanie.21
Kolejne koncepcje – MC 3/5 (1952), MC 14/2 ze „zmasowanym odwetem” (1957) i MC 14/3 z „elastycznym reagowaniem” (1968; przyjęta przez Komitet Planowania Obronnego, bez Francji) – pozostawały niejawne. W 1967 roku Raport Harmela połączył odstraszanie z odprężeniem.12
Po zimnej wojnie
Koncepcja z 8 listopada 1991 roku była pierwszą jawną: łączyła obronę zbiorową z dialogiem i współpracą. Koncepcja z 1999 roku przyjęła szerokie rozumienie bezpieczeństwa, a lizbońska z 19 listopada 2010 roku wprowadziła trzy zadania: obronę zbiorową, zarządzanie kryzysowe i bezpieczeństwo kooperacyjne – podział obowiązujący do dziś.12
Obecną koncepcję z 2022 roku opisuje karta Koncepcja strategiczna NATO (2022). Teksty wszystkich koncepcji, także odtajnionych zimnowojennych: strona NATO.1
Każda koncepcja ma swoją kartę
DC 6/1 (1950) · MC 3/5 (1952) · MC 14/2 (1957) · Raport Harmela (1967) · MC 14/3 (1967–1968) · 1991 · 1999 · 2010 · 2022 – obowiązuje.