Konwencja haska z 1954 roku chroni zabytki i dzieła sztuki w czasie wojny. Jej drugi protokół z 1999 roku wprowadził ochronę wzmocnioną dla dziedzictwa o największym znaczeniu dla ludzkości; Polska przystąpiła do niego w 2011 roku.1
II protokół
Ochronę wzmocnioną uzyskuje dziedzictwo o największym znaczeniu dla ludzkości z chwilą wpisu na listę; traci je m.in. dobro użyte do celów wojskowych. Listę prowadzi Komitet złożony z 12 stron.1
Protokół nakazuje karać m.in. atak na dobro pod ochroną wzmocnioną oraz kradzież, rabunek i wandalizm wobec dóbr chronionych – także gdy sprawca tylko przebywa na terytorium państwa.1
Polski autor znaku
Konwencję przyjęto 14 maja 1954 roku jako akt końcowy konferencji w Hadze (21 kwietnia – 14 maja). Znak ochrony – błękitną tarczę – zaprojektował prof. Jan Zachwatowicz, którego projekt wygrał konkurs rozpisany podczas konferencji; Zachwatowicz kierował odbudową Zamku Królewskiego i był jednym z inicjatorów ICOMOS.2