W pierwszych dniach września 1939 roku ok. 70 żołnierzy kpt. Tadeusza Semika broniło w niedokończonych schronach w dolinie Soły przejścia przed niemiecką 7 Dywizją Piechoty.1
Umocnienia
Schrony budowano od lipca 1939 roku. Według serwisu TheSecondWorldWar.org z planowanych 20 ukończono pięć, a obsadzono cztery: Wędrowiec, Wąwóz, Waligórę i Włóczęgę (Wyrwidąb pozostał bez załogi); brakowało kopuł, elektryczności, łączności i amunicji. Dzieje.pl wymienia te same cztery schrony.21
Walki
Od południa nacierała bawarska 7 Dywizja Piechoty ze wsparciem pancernym. Załoga Wędrowca – Semik, trzech podoficerów i 15 szeregowych – broniła się do wyczerpania amunicji.1
Źródła różnią się co do przebiegu i strat. Dzieje.pl: walki 1–3 września, kapitulacja ok. 17.00 3 września, 11 poległych Polaków i ok. 200 zabitych Niemców. TheSecondWorldWar.org: Wędrowiec skapitulował ok. 17.00 2 września, Polacy stracili 13 zabitych i ok. 20 rannych, Niemcy ok. 100 zabitych i rannych; według tego serwisu w całym rejonie walczyło ok. 1200 Polaków (m.in. batalion KOP i baterie artylerii) wobec ok. 17 tys. Niemców.12
Pamięć
Schron Wędrowiec wpisano do rejestru zabytków województwa śląskiego. Część obrońców – m.in. szeregowy Tlałka – zginęła już po kapitulacji.1