Konwencja ONZ o prawie morza określa, gdzie kończy się suwerenność państwa na morzu i kiedy obcy okręt traci prawo przepływu.1
Strefy
Państwo nadbrzeżne może ustalić morze terytorialne o szerokości do 12 mil morskich od linii podstawowych; jego suwerenność obejmuje też przestrzeń powietrzną nad nim, dno i wnętrze ziemi (art. 2–3). W strefie przyległej, do 24 mil, może zapobiegać naruszeniom przepisów celnych, skarbowych, imigracyjnych i sanitarnych i je karać (art. 33).1
Nieszkodliwy przepływ
Statki wszystkich państw korzystają z prawa nieszkodliwego przepływu przez morze terytorialne – szybkiego i nieprzerwanego (art. 18). Przepływ przestaje być nieszkodliwy m.in. przy groźbie lub użyciu siły, ćwiczeniach z bronią, zbieraniu informacji na szkodę obronności, startach i lądowaniach statków powietrznych lub urządzeń wojskowych, zakłócaniu łączności lub urządzeń państwa nadbrzeżnego oraz każdej działalności niezwiązanej bezpośrednio z przepływem (art. 19).1
Państwo nadbrzeżne może zapobiegać przepływowi, który nie jest nieszkodliwy, a ze względów bezpieczeństwa – po ogłoszeniu i bez dyskryminacji – czasowo zawiesić przepływ w określonych rejonach (art. 25). Okręt wojenny, który łamie przepisy i ignoruje wezwanie, można wezwać do natychmiastowego opuszczenia morza terytorialnego, a za szkody odpowiada państwo bandery (art. 30–31). Polskie przepisy o reagowaniu na morzu zmieniła ustawa „Bezpieczny Bałtyk”.12