Tajną Armię Polską założyli 9 listopada 1939 roku w Warszawie Jan Włodarkiewicz i Witold Pilecki. W 1940 roku liczyła kilkanaście tysięcy członków, a w 1941 roku weszła do ZWZ.1
Organizacja
TAP założyli mjr Jan Włodarkiewicz „Drawicz” (komendant) i ppor. Witold Pilecki (inspektor organizacyjny); przysięgę złożono dzień później w kościele garnizonowym przy Długiej. Działała w okręgach kieleckim, lubelskim i warszawskim: obserwowała transport, zbierała dane o produkcji zbrojeniowej i represjach, prowadziła kontrwywiad, fałszerstwo dokumentów, sabotaż i przerzut ludzi do Francji i Wielkiej Brytanii.1
We wrześniu 1940 roku weszła do Konfederacji Narodu, a we wrześniu 1941 roku scaliła się z ZWZ; jej żołnierze trafili do dywersyjnej organizacji „Wachlarz”. 19 września 1940 roku Pilecki dał się ująć w łapance i jako Tomasz Serafiński trafił do Auschwitz – zob. Witold Pilecki.13
Według IPN
IPN wymienia zasięg TAP – Warszawa, Siedlce, Lublin, Radom, Łódź, Konin, Inowrocław, Włocławek i Kraków – oraz kartoteki osób współpracujących z okupantem. 28 września 1940 roku TAP współtworzyła Konfederację Narodu. W Auschwitz Pilecki nawiązał kontakt z uwięzionymi członkami TAP i utworzył konspiracyjny Związek Organizacji Wojskowej.2