Traktat o dnie morskim zakazuje instalowania broni jądrowej i innej broni masowego rażenia na dnie mórz poza strefą 12 mil od wybrzeża.2
Zakaz
Strony zobowiązują się nie umieszczać na dnie mórz i oceanów ani w jego podglebiu – poza strefą przybrzeżną – broni jądrowej ani innej broni masowego rażenia, a także budowli, wyrzutni i obiektów do jej przechowywania, testowania lub użycia. Nie wolno też w tym pomagać innym (art. I). Granica strefy pokrywa się z 12-milową granicą strefy z konwencji genewskiej z 1958 roku (art. II).2
W negocjacjach ZSRR proponował pełną demilitaryzację dna poza 12 milami, a USA – zakaz tylko broni masowego rażenia poza 3 milami. Przyjęto zakaz broni masowego rażenia z granicą 12 mil; traktat nie obejmuje więc np. konwencjonalnych systemów na dnie morskim.12
Weryfikacja
Każda strona może obserwować działalność innych na dnie morskim poza strefą, nie zakłócając jej. Jeśli wątpliwości nie znikną po konsultacjach, można żądać dalszej weryfikacji, w tym inspekcji, a poważne sprawy skierować do Rady Bezpieczeństwa ONZ (art. III). Traktat wszedł w życie po ratyfikacji przez 22 państwa, w tym trzech depozytariuszy – USA, Wielką Brytanię i ZSRR.2