Polskie Wojska Specjalne trzy razy – w 2015, 2020 i 2024 roku – dowodziły komponentem operacji specjalnych Sił Odpowiedzi NATO. W 2015 roku po raz pierwszy zrobiło to państwo ze wschodniej flanki Sojuszu.23
| Rok | Wydarzenie |
|---|---|
| 2002 | Szczyt w Pradze: minister Jerzy Szmajdziński deklaruje wojska specjalne jako specjalność Polski |
| 2006 | Szczyt w Rydze: inicjatywa Polski, Norwegii, Holandii i USA |
| 2007 | Powstaje NATO Special Operations Coordination Centre (od 2010 – NSHQ) |
| 2009 | Umowa o współpracy strategicznej z Dowództwem Sił Specjalnych USA |
| 2013 | Polscy oficerowie obejmują stanowisko szefa sztabu NSOCC-A w Afganistanie |
| 2012–2014 | Ćwiczenia Puma-12, Cobra-13, Noble Sword-14 (certyfikacja NATO) i Trident Juncture-14 |
| 2015 | Pierwszy dyżur DKWS jako SOCC Sił Odpowiedzi NATO |
Pierwszy dyżur (2015)
Od stycznia 2015 roku Dowództwo Komponentu Wojsk Specjalnych pełniło dyżur jako sojusznicze dowództwo komponentu operacji specjalnych Sił Odpowiedzi NATO; Polska była po raz pierwszy państwem ramowym. Komponent tworzyli żołnierze z dziewięciu państw – do dowództwa oddelegowano m.in. Litwinów, Norwegów, Holendrów, Chorwatów, Słowaków, Turków i Estończyków, a Litwa i Holandia wystawiły po zespole bojowym.14
Kolejne dyżury
Struktury dowództwa dostosowano do rozwiązań NATO, by przygotować siły do dyżuru w 2020 roku; trzeci przypadł na 2024 rok.52
Afganistan i partnerzy
Od stycznia 2013 roku polscy oficerowie nieprzerwanie zajmowali stanowisko szefa sztabu operacji specjalnych w misji ISAF/Resolute Support w Afganistanie. Polska wspierała rozbudowę sił specjalnych Gruzji (porozumienie z 2015 roku) i doradzała Rumunii; współpracuje z Litwą, państwami Grupy Wyszehradzkiej i nordyckimi.4