W sierpniu 1944 roku 1 Dywizja Pancerna gen. Maczka zamknęła pod Chambois i na wzgórzu Mont Ormel, nazwanym „Maczugą”, okrążenie wojsk niemieckich w Normandii. Straciła 325 zabitych i ok. 1000 rannych.12
Przebieg
Dywizja wylądowała w Normandii na przełomie lipca i sierpnia 1944 roku i działała w składzie 2 Korpusu Kanadyjskiego. Natarcie rozpoczęte 8 sierpnia nie przyniosło oczekiwanych wyników. 15 sierpnia 10 Pułk Strzelców Konnych opanował przeprawy na Dives; gen. Maczek podzielił dywizję na dwie grupy, które zajęły Chambois i wzgórza Mont Ormel – „Maczugę”.12
Otoczeni na Maczudze, częściowo zaopatrywani zrzutami, Polacy przez trzy doby odpierali próby przebicia się wojsk niemieckich; 21 sierpnia zluzowali ich Kanadyjczycy. Dywizja pomogła zamknąć okrążenie niemieckiej 7 Armii.12
Rozbieżne liczby
Dwa teksty dzieje.pl (PAP) podają różne dane. Jeden datuje zajęcie Chambois i Mont Ormel na drugą fazę rozpoczętą 14 sierpnia i przypisuje stronie niemieckiej utratę ponad 400 czołgów, ok. 7 tys. pojazdów i blisko 1000 dział oraz ponad 5 tys. jeńców wziętych przez Polaków – co odnosi się raczej do całego „kotła”. Drugi podaje datę 19 sierpnia i straty niemieckie zadane przez dywizję: ok. 6 tys. jeńców, 70 czołgów, ok. 500 pojazdów i ponad 100 dział.12
Dalszy szlak
Dywizja walczyła dalej w Belgii i Holandii, kończąc szlak 5 maja 1945 roku w Wilhelmshaven; na cmentarzu w Grainville-Langannerie spoczywa 696 polskich żołnierzy, głównie z 1 Dywizji Pancernej.2