Gen. Stanisław Maczek dowodził „Czarną Brygadą” w 1939 roku i 1 Dywizją Pancerną, która przeszła szlak od Normandii do Niemiec. Komuniści odebrali mu obywatelstwo w 1946 roku; zmarł w 1994 roku w Edynburgu, a pochowano go wśród żołnierzy w holenderskiej Bredzie.1
Życie
Walczył w armii austriackiej, w latach 1918–1920 o granice Polski, w tym w Bitwie Warszawskiej. Jesienią 1938 roku objął 10 Brygadę Kawalerii, w 1939 roku awansował na generała brygady, w 1940 roku dowodził brygadą pancerną we Francji, a od 1942 roku – 1 Dywizją Pancerną. 20 maja 1945 roku objął I Korpus Polski.1
W 1946 roku władze komunistyczne pozbawiły go obywatelstwa (przywrócono je w 1971 roku). Zmarł w Edynburgu i spoczywa wśród swoich żołnierzy w Bredzie.1
Szlak – uzupełnienie
10 Brygada Kawalerii, którą objął w 1938 roku, była pierwszą w pełni zmotoryzowaną jednostką Wojska Polskiego; w 1939 roku przez pięć dni broniła się w Beskidzie Wyspowym. Z Francji przedostał się przez Maroko i Lizbonę do Wielkiej Brytanii. 1 Dywizja Pancerna weszła do walki w Normandii 8 sierpnia 1944 roku (Mont Ormel), wyzwalała m.in. Ypres, Gandawę i Bredę, a ostatni bój stoczyła 3 maja 1945 roku. Na emigracji pracował fizycznie, m.in. jako barman; krótko przed śmiercią otrzymał Order Orła Białego.2