Edward Śmigły-Rydz dowodził w czasie I wojny POW, w 1920 roku zdobył Kijów, a od 1935 roku stał na czele wojska jako Generalny Inspektor. We wrześniu 1939 roku był Naczelnym Wodzem; zmarł w 1941 roku w okupowanej Warszawie pod przybranym nazwiskiem.1
Legiony i POW
Studiował w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych, a także filozofię na UJ i malarstwo w Monachium, Norymberdze i Wiedniu. Od 1908 roku działał w Związku Walki Czynnej, a w 1910 roku w Związku Strzeleckim przyjął pseudonim „Śmigły”. W Legionach dowodził 3 batalionem i 1 pułkiem piechoty, walczył pod Łowczówkiem; po kryzysie przysięgowym w 1917 roku został komendantem głównym POW.1
1920 i dwudziestolecie
W 1920 roku dowodził 3 Armią, która zdobyła Kijów, a w Bitwie Warszawskiej – prawym skrzydłem grupy uderzeniowej. Po śmierci Piłsudskiego w 1935 roku został Generalnym Inspektorem Sił Zbrojnych, 10 listopada 1936 roku generałem broni, a nazajutrz Marszałkiem Polski.1
1939 i śmierć
We wrześniu 1939 roku był Naczelnym Wodzem. 17 września przekroczył z rządem i prezydentem granicę rumuńską; internowany, 7 listopada 1939 roku podał się do dymisji. 10 grudnia 1940 roku uciekł na Węgry, a w październiku 1941 roku przez Słowację dotarł do okupowanej Warszawy. Zmarł na serce 2 grudnia 1941 roku i został pochowany na Powązkach jako Adam Zawisza; w 2021 roku IPN przeprowadził ekshumację, by potwierdzić tożsamość szczątków.1