Wojskowa Służba Wewnętrzna była w PRL jednocześnie kontrwywiadem i policją wojskową: łapała szpiegów, pilnowała dyscypliny i światopoglądu żołnierzy. Działała od 1957 do 1990 roku, według IPN pod nadzorem KGB.1
Powstanie i zadania
WSW powstała na mocy rozkazu ministra obrony z 10 stycznia 1957 roku, po rozformowaniu Głównego Zarządu Informacji WP – „Informacji Wojskowej” działającej od 1944 roku. Według IPN przez cały okres działania pozostawała pod nadzorem KGB.1
Zwalczała szpiegostwo wymierzone w Wojsko Polskie i armie sojusznicze, dywersję polityczną i sabotaż, a także utrzymywała porządek i dyscyplinę w wojsku i ścigała przestępstwa żołnierzy; nadzorowała też światopogląd żołnierzy.1
Następcy
Po 1989 roku funkcje policyjne przejęła Żandarmeria Wojskowa (odtworzona w 1990 roku), a kontrwywiadowcze – Zarząd II Sztabu Generalnego i od 1991 roku WSI. Zob. też historia Żandarmerii.12