27 września 1605 roku ok. 3600 żołnierzy hetmana Jana Karola Chodkiewicza rozbiło pod Kircholmem ok. 11-tysięczną armię szwedzką. Było to zwycięstwo taktyczne, które nie rozstrzygnęło wojny.1
Bitwa
Hetman Jan Karol Chodkiewicz pozorowanym odwrotem rozluźnił szyki szwedzkie, które wpadły pod ogień piechoty i artylerii, po czym husaria przełamała wojska Karola IX. Zginęło ok. 70% armii szwedzkiej; po stronie polsko-litewskiej poległo 13 husarzy.1
Zwycięstwo zdjęło oblężenie Rygi i odbiło się echem w Europie, ale nie rozstrzygnęło wojny: nieopłaceni żołnierze odeszli, a rywalizacja ze Szwecją trwała jeszcze pół wieku.1
Inne liczby
J. Rickard (HistoryOfWar.org) podaje większą armię szwedzką: 10 868 piechoty i 2500 jazdy (ok. 4 tys. najemników), przy ok. 3600 żołnierzach Chodkiewicza (2600 jazdy, 1000 piechoty); Karol IX zostawił 3 tys. ludzi pod Rygą. Straty szwedzkie szacuje na blisko 9 tys., polsko-litewskie na ok. 100 – w obu przypadkach w granicach podawanych przez MHP (8–9 tys.; 100–200).21
Według tego opisu Szwedzi stali na wzgórzu w czterech liniach; po ok. czterech godzinach harcowników Chodkiewicz pozorował odwrót, a gdy Karol IX ruszył w pościg na równinę, husaria w pół godziny rozbiła jazdę i zniszczyła rozdzieloną piechotę.2