Mjr Henryk Dobrzański „Hubal” nie złożył broni po wrześniu 1939 roku – jego oddział walczył dalej jako pierwszy partyzancki. Zginął 30 kwietnia 1940 roku; w odwecie za pomoc dla oddziału Niemcy zamordowali 712 osób.1
Oddział Hubala
Dobrzański ślubował, że nie złoży broni ani munduru. W marcu 1940 roku pod Huciskiem niemal stuosobowy oddział odparł kilkakrotnie liczniejsze siły; Niemcy stracili ok. 100 zabitych i rannych, a w odwecie do połowy kwietnia zamordowali 712 osób i spalili kilka wsi.1
Związek Walki Zbrojnej nakazał zaprzestanie walki z obawy przed represjami, ale Hubal walczył dalej. 30 kwietnia 1940 roku zginął zaskoczony przez Wehrmacht pod Anielinem; miejsce pochówku jest nieznane.1
Oddział według PAP
Henryk Dobrzański urodził się 22 czerwca 1897 roku w Jaśle (wstępując do Legionów, podał datę o rok wcześniejszą). W 1939 roku był zastępcą dowódcy 110 Rezerwowego Pułku Ułanów; za początek Oddziału Wydzielonego WP większość autorów uznaje 22 września 1939 roku. Po podziale pułku zostało przy nim ok. 50 ludzi, pod koniec lutego 1940 roku – ok. 250 dobrze wyposażonych żołnierzy, a po rozkazie rozwiązania w marcu – ok. 70.2
Oddział stoczył ponad 30 potyczek. Przeciw niemu skierowano ok. 5 tys. ludzi SS, a w odwecie z rozkazu Wilhelma Krügera zamordowano 711 mieszkańców 31 wsi (MHP podaje 712). Hubal zginął 30 kwietnia 1940 roku pod Anielinem po zdradzie; miejsce pochówku pozostaje nieznane.21