Pod Budziszynem w kwietniu 1945 roku 2 Armia Wojska Polskiego gen. Karola Świerczewskiego poniosła w tydzień ogromne straty – oficjalnie prawie 5 tys. zabitych i ponad 10 tys. rannych. Dzieje.pl nazywa ją najkrwawszą bitwą ludowego Wojska Polskiego.1
Bitwa
2 Armia Wojska Polskiego weszła do walki pod Budziszynem 21 kwietnia 1945 roku; walki trwały ok. tygodnia. Mając przewagę liczebną nad ok. 50 tys. żołnierzy Grupy Armii „Środek” feldmarsz. Ferdinanda Schörnera, armia nastawiona na marsz na Drezno zaniedbała rozpoznanie i została rozcięta niemieckim przeciwuderzeniem.1
Oficjalnie zginęło 4902 żołnierzy, 2790 zaginęło, a ponad 10 tys. odniosło rany; historyk Krzysztof Fudalej uważa te dane za możliwie zaniżone i ocenia dowodzenie gen. Karola Świerczewskiego jako fatalne. Zginęli m.in. gen. Aleksander Waszkiewicz i płk Michał Kudriawcew.1
W całej operacji berlińskiej
IPN (debata w Szczecinie, 2022) datuje walki 2 Armii pod Budziszynem na 21–28 kwietnia 1945 roku i podaje, że stanowiły one 27% wszystkich strat „ludowego” WP od października 1943 do maja 1945 roku; obie armie WP liczyły w operacji ok. 180 tys. żołnierzy.2