W pierwszych dniach września 1939 roku 20 Dywizja Piechoty broniła się pod Mławą przed trzykrotnie liczniejszą niemiecką 3 Armią. Utrzymała pozycje do 4 września, zadając Niemcom wyższe straty niż sama poniosła.1
Bitwa
Niemiecka 3 Armia gen. Georga von Küchlera uderzyła z Prus Wschodnich na Warszawę i natrafiła pod Mławą na umocnione pozycje 20 Dywizji Piechoty z Armii „Modlin” gen. Emila Krukowicza-Przedrzymirskiego. Główne walki toczyły się pod Uniszkami Zawadzkimi.1
Mimo trzykrotnej przewagi Niemców obrona trwała do 4 września; według dzieje.pl zginęło ok. 1,2 tys. żołnierzy polskich i ok. 1,8 tys. niemieckich.1
1 września w relacjach uczestników
Ryszard Juszkiewicz, zestawiając relacje uczestników, opisuje odcinek mławski bronionym przez 78 i 80 Pułk Piechoty 20 DP przed niemiecką 11 i 61 Dywizją Piechoty oraz Dywizją Pancerną „Kempf”. Ok. 12.20 natarcie 45 czołgów załamało się na przeszkodach przeciwpancernych (szynach wbitych w ziemię i rowie), a kolejne – 50 czołgów – również odparto; schrony wytrzymały ostrzał artylerii.2
Na prawym skrzydle pod Łaniętami walczyła Mazowiecka Brygada Kawalerii płk. Jana Karcza, atakowana przez 12 DP. Wieczorem 1 września Niemcy opanowali Nowe Miasto i Lubawę, a Działdowo opuszczono na rozkaz dowódcy odcinka.2