31 sierpnia 1920 roku pod Komarowem polska kawaleria płk. Juliusza Rómmla zatrzymała 1 Armię Konną Budionnego, która szła na pomoc wojskom Tuchaczewskiego. Rocznica jest dziś Świętem Kawalerii Polskiej.13
Bitwa
1 Armia Konna Siemiona Budionnego szła w stronę Warszawy na pomoc Frontowi Zachodniemu Tuchaczewskiego. Pod Komarowem zatrzymała ją 1 Dywizja Jazdy płk. Juliusza Rómmla. Według MON straty polskie wyniosły ok. 300 zabitych i rannych, sowieckie – ok. 4 tys.1
MON nazywa ją największą bitwą kawalerii XX wieku i jedną z rozstrzygających bitew wojny polsko-bolszewickiej. Tło: karta Bitwa Warszawska.1
Pamięć
Od 2009 roku rocznica bitwy jest Świętem Kawalerii Polskiej. 28 sierpnia 2022 roku w Wolicy Śniatyckiej koło Komarowa-Osady odsłonięto Pomnik Chwały Kawalerii i Artylerii Konnej.1
Siły i uzbrojenie
1 Dywizja Jazdy płk. Juliusza Rómmla miała ok. 1500 żołnierzy, ok. 70 ciężkich karabinów maszynowych i 12–16 dział; Armia Konna – ponad 6 tys. żołnierzy, ok. 350 ckm i ok. 50 dział. Bitwa składała się z powtarzanych szarż ułanów i kozaków wspieranych artylerią; pobita armia sowiecka została wycofana z frontu i nie wróciła na niego do końca wojny. Historycy uznają Komarów za ostatnią wielką bitwę kawaleryjską w dziejach wojen.2