Bolonia była ostatnią bitwą 2 Korpusu Polskiego. Po ciężkich walkach w kwietniu 1945 roku żołnierze 3 Dywizji Strzelców Karpackich jako pierwsi weszli do miasta 21 kwietnia; poległo 300 Polaków.1
Bitwa
Najcięższe walki toczono 9–15 kwietnia w trudnym, rzecznym terenie przeciw niemieckim dywizjom spadochronowym i pancernej; część oddziałów przed rzeką Senio omyłkowo zbombardowało lotnictwo USA. Niemcy wycofywali się od 19 kwietnia, a w nocy z 20 na 21 kwietnia Polacy zajęli miasto, witani owacyjnie.1
17 dowódców otrzymało honorowe obywatelstwo Bolonii. Później 2 Korpusu nie dopuszczono do dalszych walk.1
Przebieg walk
W ramach ofensywy, w której brytyjska 8 Armia i amerykańska 5 Armia miały oskrzydlić niemiecką 10 Armię, 2 Korpus przełamywał w dniach 9–15 kwietnia 1945 roku obronę 1 i 4 Dywizji Spadochronowej oraz 26 Dywizji Pancernej w terenie poprzecinanym rzekami. Część 3 Dywizji Strzelców Karpackich została zbombardowana przez lotnictwo amerykańskie nad rzeką Senio.1
21 kwietnia kilka minut po szóstej do Bolonii wkroczył 9 Batalion Strzelców Karpackich – ok. dwie godziny przed Amerykanami. Batalion otrzymał miano „bolońskiego”, a 17 jego dowódców – honorowe obywatelstwo miasta. Polacy stracili ok. 300 zabitych i 600 rannych.1
W relacji brytyjskiej Polonii
Serwis British Poles umieszcza bitwę w ramach alianckiej ofensywy wiosennej (operacja Buckland), w której 2 Korpus działał w składzie brytyjskiej 8 Armii. Na początku kwietnia miał przełamać pozycje nad Senio i Santerno bronione przez elitarne niemieckie dywizje spadochronowe – te same, które walczyły pod Monte Cassino. Do centrum miasta o świcie 21 kwietnia weszły jako pierwsze pododdziały 9 Batalionu Strzelców Karpackich, napotykając głównie wycofujące się straże tylne; straty – ok. 300 zabitych i 600 rannych – są zgodne z dzieje.pl.2
Bolonia była ostatnią dużą operacją korpusu we Włoszech; według tego źródła dowództwo alianckie, obawiając się kontaktu z nacierającą Armią Czerwoną, wycofało go z dalszych działań zaczepnych.2