2 Korpus Polski powstał w 1943 roku z żołnierzy wyprowadzonych ze Związku Sowieckiego przez gen. Władysława Andersa. Zdobył Monte Cassino, Ankonę i Bolonię, a po wojnie większość jego żołnierzy została na emigracji. Jego tradycje dziedziczy dziś dowództwo 2 Korpusu w Krakowie.13
Powstanie
Korpus utworzono rozkazem gen. Władysława Sikorskiego z 21 lipca 1943 roku z jednostek Armii Polskiej na Wschodzie; do armii zgłosiło się ok. 115 tys. osób, w tym ok. 78,5 tys. żołnierzy. Po ewakuacji do Iranu (marzec 1942 roku) i szkoleniu w Iraku i Palestynie na początku 1944 roku trafił do Włoch, w składzie brytyjskiej 8 Armii.1
Na początku 1944 roku w skład korpusu wchodziły 3 Dywizja Strzelców Karpackich, 5 Kresowa Dywizja Piechoty, 2 Samodzielna Brygada Pancerna i 2 Armijna Grupa Artylerii.1
Szlak bojowy
Monte Cassino – zdobyte 18 maja 1944 roku (923 zabitych, 2931 rannych, 345 zaginionych); Ankona – 18 lipca 1944 roku; Bolonia – 21 kwietnia 1945 roku. W 1946 roku korpus zdemobilizowano i przewieziono do Wielkiej Brytanii; wielu żołnierzy zostało na emigracji.1
Od Armii Polskiej na Wschodzie do Włoch
Rozkaz o utworzeniu Armii Polskiej na Wschodzie gen. Sikorski wydał 12 września 1942 roku; etat przewidywał ok. 71 tys. żołnierzy, a 1 grudnia 1942 roku było ich ok. 62 tys. Blisko 5 tys. marynarzy, lotników i pancerniaków skierowano do Wielkiej Brytanii; z ewakuowanymi przybyło też ok. 4 tys. żołnierzy pochodzenia żydowskiego z 2–3 tys. członków rodzin.2
Najlepsze jednostki weszły do 2 Korpusu, przerzucone w sierpniu i wrześniu 1943 roku do Palestyny; w jednostkach przeszkolono ok. 25 tys. kierowców i ponad 3,5 tys. mechaników. Ostatnie ćwiczenie sprawdzające odbyło się 16 listopada 1943 roku pod Beer Szewą, a w styczniu 1944 roku konwoje przewiozły korpus do Włoch; w Palestynie zostało ok. 10 tys. osób.2