Krzyż Walecznych ustanowiono 11 sierpnia 1920 roku, w przededniu Bitwy Warszawskiej, „celem nagradzania czynów męstwa i odwagi, wykazanych w boju”. Do dziś jest odznaczeniem wojennym, a według ustawy o orderach i odznaczeniach tę samą osobę można nim odznaczyć do czterech razy.21
Zasady
Krzyż Walecznych jest odznaczeniem wojennym nadawanym za czyny męstwa i odwagi wykazane w boju. Ustanowiło go rozporządzenie Rady Obrony Państwa z 11 sierpnia 1920 roku – w przededniu Bitwy Warszawskiej. Ta sama osoba może go otrzymać czterokrotnie; może też zostać nadany formacji lub miejscowości.1
Rozporządzenie z 1920 roku
Rozporządzenie Rady Obrony Państwa z 11 sierpnia 1920 roku, podpisane przez Naczelnika Państwa i Prezydenta Ministrów, ustanowiło Krzyż Walecznych „celem nagradzania czynów męstwa i odwagi, wykazanych w boju”. Nadawał go Wódz Naczelny, który mógł przekazać to prawo dowódcom nie niższym niż dowódca pułku; otrzymywali go oficerowie i szeregowi armii czynnej, a wyjątkowo cywile współdziałający z wojskiem. Kolejne nadania (do czterech) oznaczano okuciami na wstążce.2
Dziś
Według Kancelarii Prezydenta Krzyż Walecznych, jak Virtuti Militari, może być nadawany tylko w czasie wojny i do pięciu lat po jej zakończeniu, także formacji walczącej lub miejscowości.3