Gen. August Emil Fieldorf „Nil” był legionistą i dowódcą Kedywu Armii Krajowej. Po wojnie komuniści aresztowali go, skazali na śmierć i stracili 24 lutego 1953 roku; jego imię nosi dziś JW Nil.12
Legionista i dowódca
Urodził się 20 marca 1895 roku w Krakowie. W latach 1914–1917 służył w Legionach, potem w POW, od listopada 1918 roku w Wojsku Polskim. W 1938 roku objął 51 Pułk Piechoty Strzelców Kresowych w Brzeżanach i walczył z nim we wrześniu 1939 roku.31
Przez Węgry dotarł do Francji, a stamtąd do Wielkiej Brytanii. W lipcu 1940 roku jako pierwszy emisariusz Naczelnego Wodza wyruszył do okupowanej Polski (dotarł we wrześniu). W 1942 roku dowodził Okręgiem AK Białystok.3
Kedyw i „NIE”
Jako „Nil” kierował Kedywem – to on zlecił akcję „Kutschera”. Daty różnią się w zależności od tekstu: dzieje.pl podaje w jednym miejscu okres od sierpnia 1942 do marca 1944 roku, w innym – formalne powołanie Kedywu 22 stycznia 1943 roku i kierowanie nim do lutego 1944 roku.345
W kwietniu 1944 roku otrzymał zadanie utworzenia organizacji „Niepodległość” („NIE”) na wypadek sowieckiej okupacji; nie brał udziału w Powstaniu Warszawskim. 28 września 1944 roku awansował na generała brygady.3
Zbrodnia sądowa
7 marca 1945 roku NKWD aresztowało go w Milanówku pod fałszywym nazwiskiem i – nierozpoznanego – wywiozło do łagru na Uralu; wrócił w październiku 1947 roku. W listopadzie 1950 roku zatrzymała go bezpieka w Łodzi (dzieje.pl podaje 9 albo 10 listopada); areszt zatwierdziła prokurator Helena Wolińska, a śledztwo prowadził m.in. Józef Światło.31
16 kwietnia 1952 roku sąd skazał go na śmierć w procesie za zamkniętymi drzwiami; Sąd Najwyższy utrzymał wyrok, a Bierut odmówił łaski. Stracono go 24 lutego 1953 roku w więzieniu mokotowskim; miejsce pochówku nie jest znane, a IPN szuka szczątków m.in. na „Łączce” na Powązkach. Nikogo z odpowiedzialnych nie ukarano.31
W 2006 roku pośmiertnie odznaczono go Orderem Orła Białego; jego imię nosi dziś JW Nil.32