Kedyw był pionem dywersji Armii Krajowej, utworzonym w styczniu 1943 roku. Jego oddziały specjalne – ok. 1500 żołnierzy – przeprowadziły m.in. akcje pod Arsenałem, „Góral” i zamach na Kutscherę, a w Powstaniu Warszawskim utworzyły zgrupowanie „Radosław”.1
Powstanie i struktura
Kedyw powołał rozkazem nr 84 z 22 stycznia 1943 roku gen. Stefan Rowecki „Grot”, po jesiennej decyzji o zaostrzeniu walki z okupantem – głównie na bazie Związku Odwetu i „Wachlarza”, z udziałem Grup Szturmowych Szarych Szeregów i Tajnej Organizacji Wojskowej. Pierwszym szefem był płk August Emil Fieldorf, od lutego 1944 roku ppłk Jan Mazurkiewicz „Radosław”.1
Oddziały dyspozycyjne Kedywu KG AK – ok. 1500 żołnierzy – to „Motor” („Sztuka”), „Agat” („Pegaz”, batalion „Parasol”), batalion „Zośka” i „Anatol” („Miotła”).1
Akcje
Za akcję Kedywu uważa się już „Wieniec” z października 1942 roku. Najgłośniejsze akcje to Arsenał (marzec 1943), „Góral” (sierpień 1943, 100 mln zł z ciężarówki Banku Emisyjnego), zamach na Kutscherę (luty 1944) i „Koppe”; akcja „Jula” w kwietniu 1944 roku niszczyła mosty i wykolejała pociągi na szlakach do frontu wschodniego, a „Taśma” była serią ataków na niemieckie strażnice graniczne.12
W Powstaniu Warszawskim oddziały Kedywu utworzyły zgrupowanie „Radosław” (Wola, Stare Miasto, Czerniaków).1